voor mij hoeft het even niet meer...

Tranen in mijn ogen,
gevloek op mijn tong,
een chaos in mijn hoofd,
een stilte in de kamer
die door geroep wordt doorboord...

Even kan ik niet meer volgen,
even ben ik alles kwijt,
even verdwijnt alles rondom mij...
en heel even krijg ik de gedachte
dat alles verloren is
en dat het niet meer moet voor mij...

een stem roept me terug op aarde
geen tijd meer om te treuren
de wereld draait verder
en of ik nu wil of niet
ook ik draai met hem mee...