Ik ben je echt kwijt
Mijn best heb ik gedaan
Toch geen geluk maar een traan
Ik ben je echt kwijt
Mijn gevoelens, verdriet en spijt
Kapot gegaan van verdriet
Zinloos,ermee terug krijg ik je niet
Herinneringen doen pijn
Liever vergeet ik ons samenzijn
Het is afgelopen
Hoe hard ik ook bleef hopen
Verder moet ik nu gaan
Wegrennen, niet blijven staan
Op zoek naar iemand in mijn leven
Die kan tippen aan wat jij mij kon geven
Maar verdomme alsof ik daar iets mee opschiet
Andere jongens interesseren me gewoon niet
Ik word zo boos door het idee
Dat je ons hebt opgegeven, ONS TWEE!
Dat perfecte stel wat je altijd zei
Toch ben je niet meer van mij
Mij zo alleen laten en vergeten
Het kan niet laat je me weten
Ik kan je niet vergeten…
Reacties op ‘Ik ben je echt kwijt’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
