Uit godvergeten dagen

ik bouw een droomkasteel
op hen die mij zijn voorgegaan
hun graven zijn mijn fundament
ik heb ze allemaal gekend

mannen kinderen en vrouwen
hun handen geven mij vertrouwen
zij helpen met het bouwen
als de werelden zijn stilgezet

zij beeldhouwen de lucht
uit godvergeten dagen
de slotgracht wordt gegraven
en in de heuvels groeit het bos

voor hoofse juffers en
edellieden zijn er troubadours
en ridderlijke spelen in de
grote zaal met slotvrouw en gemaal

maar als de wereld draait
het parallel is afgehaakt
is mijn kasteel vervlogen
dan droom ik met mijn ogen open