Opa, ooit zal ik weer bij u zijn!

Waarom moet dit met jou gebeuren?
Kijk eens hoeveel mensen er om jou treuren..
Niemand had dit verwacht.
Waarom nou jij? Was ons eerste gedacht.
Jou boze blik en lieve lach, missen wij ierdere dag.
Als ik problemen had, jij was er voor mij.
Het gevoel dat jij weg bent, doet me zeer, telkens meer en meer.
Het gevoel dat je bij me bent, en dat je over mij zal waken, stelt me gerust.
Maar nog steeds gaat de vraag door mijn hoofd: Waarom nou jij?
Het klinkt hard, maar zo is het leven... voor sommige lang, en sommige maar heel even.
Het is oneerlijk, dat weet iedereen!
Maar als ik naar boven kijk, en een ster zie schitteren, dan weet ik, dat ben jij!
Die op mij wacht.
Ooit zal ik weer bij jou zijn!
Samen met jou een feest geven daarboven,
dat verzacht mijn pijn!
Maar je moet nog even wachten, want mijn tijd is nog niet gekomen.
Maar je moet een ding weten.. ooit zal ik ophouden met dromen.
Lieve opa, ik mis u! Ik hou van u!