vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Kleine Merel
Verwonderd legde ik mijn oor
Aan ’t nachtelijk duister ten gehoor
Daar klonk ondanks dat late uur
Een lied zo zuiver en zo puur
Een vers niet eerder zo gezongen
Ik had één dag daarvoor mijn oog
Gericht op de wijdse Hemelboog
Gezocht de ster die jou verbeeldt
Bewust van wat mijn oor nu streelt
Jij bent bij mij
De merel die voor mij toen floot
Ontneemt ’t gemis van aardse dood
En al hetgeen ik ooit beminde
‘k Weet nu hoe ik het terug kan vinden
Leef aandachtig en bewust.
Auteur: Wil Breuker, 2008
Ingezonden door
Wil Breuker
Geplaatst op
30-08-2010
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
GeloofReacties op ‘Kleine Merel’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
