.....

Steentje voor steentje
bouw ik een muur om me heen
beetje bij beetje
ben ik steeds liever alleen.

Stukje voor stukje
begin ik te breken
totdat mijn hart
niet meer zal spreken.

Bij elke keer dat mijn hart breekt
raakt er een puzzelstukje mis
totdat deze puzzel
niet meer compleet is.

Ijsblokje na ijsblokje
ben ik aan het bevriezen
totdat ik niet meer zal ontdooien
omdat ik niets meer heb te verliezen!