Het liefst zou ik uit het leven willen gaan...

Ik lig in bed en denk na over mijn bestaan.
Het liefst zou ik uit het leven willen gaan.

Ik heb zoveel verdriet en pijn.
Het liefst wil ik bij iemand zijn.

Iemand die ik echt kan vertrouwen.
Waar je op kan bouwen.

Waar je naar toe kan gaan dag en nacht.
En die je pijn verzacht.

Maar daar ben ik nu niet.
Ik wil namenlijk niet dat die ene persoon me zo ziet.

Elke keer denk ik weer over mijn bestaan.
En elke keer wil ik uit het leven gaan.

Zoveel vrienden om me heen.
En toch voel ik mij zo alleen.

Ik weet het allemaal niet meer.
Alles doet me zeer.

Ik wil weg uit het leven alleen weet ik niet hoe het moet.
Maar misschien heel misschien is dat maar goed!