Bang voor je eigen gevoelens

Ik weet zelf niet of jou stiekem leuk vind,
Ik weet niet wat ik wil.
Maar als ik het vertel moet je me zeggen dat het onmogelijk is.
Ik kan het niet stiekem houden,
Want ik denk dat ik verliefd ben,
dus hou me handen vast en we genieten.

Jij weet niet dat het zo is en dat is ook beter,
Niemand weet het, het is een geheim van mij.
Niemand weet hoe dit voelt,
Opgesloten met een geheim van binnen.
Je hoeft het niet te weten, want het slaat nergens op.
maar toch zou iemand die mij begreep wel prettig zijn.
het enige wat jij doet als ik je het vertel is lachen,
En denken dat het een grap is,
Dat zou iedereen doen.
Maar wat voel ik mij toch grappig.
Wanneer gaan mensen inzien dat mijn leven niet alleen een grap is?
Ik ben geen meisje dat altijd lacht, niet iemand zonder verdriet.
Een mens zonder verdriet bestaat niet, helaas.
Wat zou ik nu graag een mens zonder verdriet willen zijn,
altijd maar lachen en vrolijk zijn.
Zo zien mensen mij, maar de waarheid is anders.
Soms zou ik wensen om dat masker af te kunnen doen,
Maar het gaat niet, ik kan het niet.
Stel dat mensen de waarheid kunnen zien..

Wat zou er dan gebeuren?