vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Je was zo'n mooi mens
Men zei dat je belde, nee, niet naar mij
Je belt naar een ander, je gaat mij voorbij
Je vraagt hen naar alles, dat doet me zo zeer
Zou 't zo graag vertellen, jij wil dat niet meer.
Eerst was ik kwaad, het deed me verdriet
Nu snap ik het wel, je kunt het nu niet
Je bent niet jezelf meer, verdwenen je lef
Je bent nu een ander, een pijnlijk besef
Toen was je mooi, zo sterk en zo krachtig
Je kon alles aan, je was toen zo prachtig
Dat alles is weg nu, je houd nu van hem
Niet meer jezelf, niet meer adrem
Voor ons al te laat nu
Maar wat ik je wens
Wordt ooit jezelf weer
Je was zo’n mooi mens.
Reacties op ‘Je was zo'n mooi mens’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
