vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Mijn meisjes
Mijn twee beste vriendinnen,
Soms twee grote bazinnen.
Is dat de reden van die ruzie?
Is dat wat ik voor me zie?
Een kleine oorlog in mijn hart,
Ik voel me zo apart.
Alsof ik moet kiezen,
Steeds maar over de anderen smiezen.
Mijn hart kan dit niet aan,
De pijn heeft ’n te groot bestaan.
Mijn hartje word zwart,
Ik voel me verward.
Ik kan het niet aan,
Om er tussenin te staan
Ingezonden door
Ellen
Geplaatst op
27-07-2010
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
RuzieReacties op ‘Mijn meisjes’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
