gebroken

Ik ren vooruit met tranen in mijn ogen.
Weg, weg van de pijn, weg van de ruzies, weg van alles.
De gedachtes maken me gek.
Mijn hoofd bonkt.
Ik ben echt alleen, er is niemand.
Niemand om me heen!
Pijn schiet er door mijn lichaam.
Ik zie het mes weer voor me.
Tranen van verdriet en woede stromen over mijn wangen.
Gemengt met het bloed.

Met mijn bloed.