Wij ?!

Jij en ik stonden altijd voor elkaar klaar.
In goeden en slechte tijden.
Wat er ook gebeurden we waren er voor elkaar.
Veel gelachen, en gezellige momenten gehad.
Altijd lol en lagen gieren brullen met jou.
maar nu, nu je mij in de steek laat.
Nu voel ik me rot, ellendig en zo stom.
Je laat het afweten tegen over mij.
En dumpt me als een stel oude schoenen.
Zo onbelangrijk en waarde loos.
Was al dat geluk en al die vreugde nu echt maar een elisie ?
Jij, en jij alleen kan me daar op het antwoord geven.
Net als op die brandde vraag van waarom.
Ik dacht altijd dat je bff’s ook echt FOR EVER waren.
Maar nu, nu ik voor de 2e keer een bff verlies.
Nu weet ik wel beter.
Althans dat hoop ik.
Maar een ding geef me asjeblieft antwoord op de vraag waarom ?
Als je me dan echt niet meer hoeft kan ik dan tenminste daar vrede mee hebben.
Maar tot die tijd razen er wel een miljoen redenen door mijn hooft.
En kan ik echt niet rustig worden.

Dan zie ik nog maar een oplossing.
En ik denk dat dan het beste voor iedereen is
Als dat zou gebeuren zou ik het liefst zeggen sorry voor iedereen die van me hield.
Maar ik weet niet of er die wel echt zijn.
Of is die oplossing egoïstisch ??
Ik weet het niet meer, ik weet het echt allemaal niet meer.
Ik kan het gevoel wat ik nu voel ook echt om schrijven.
Het is pijn, woede en verdriet.
Maar dan op zijn aller ergst, zo erg heb ik het echt nog nooit mee gemaakt.
Dat je zo veel van eén ( vriendin ) kunt ( houden ) .
Dat wist ik echt niet meer.