kijkend in een fotoboek

Kijkend in een fotoboek, zittend in een hoek, rolt er een traan over mijn gezicht,
Komen herinneringen boven, van hoe goed alles toen was,
Toen had ik moed, nooit ergens een probleem,
Nu zit ik hier stilzwijgend in een hoek, mijn gedachte bij het fotoboek.
Dat fotoboek heb ik lang niet ingekeken, omdat ik het niet durfde,
Was bang dat ik dan wilden leven in het verleden.
Toen was alles anders, een compleet gezin, geen ruzie, geen problemen,
Nu weet ik dat het leven veranderd, het kan niet altijd goed gaan,
Maar zoveel shit in die paar jaren, dat is gewoon niet normaal,
In die jaren heb ik een masker opgezet, als ze vragen of alles goed is zeg ik ja,
Als ze vragen of ze me ergens mee kunnen helpen zeg ik volmondig nee,
Ben bang dat ze me raar vinden of, maar omdat ik het niet toe liet als mensen wilden helpen, zit ik nu in een diep dal.
Zittend in een hoek nog steeds met mijn gedachte bij het fotoboek.
Heb spijt dat ik niemand liet helpen toen ik mijn masker net had opgezet,
Want door alles op te kroppen kom ik niet ver, op een keer stroomt de emmer over,
Dan is het weer te laat, heb ik nergens zin in, wil ik niks en doe ik niks,
Zittend in een hoek, nog steeds mijn gedachte bij het fotoboek,
Denk ik alles wat gebeurd heeft een reden, nu besef ik dat de mensen die me wilden helpen het goed bedoelde.
Zittend in een hoek, sluit ik het fotoboek, nog steeds rolt er een traan over me gezicht,
Maar nu besef ik dat het tijd word om dat masker af te zetten en de echte ik moet gaan laten zien.
Ik weet dat het moeilijk word, maar ik doe mijn best.