vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Tristesse
Tristesse.
Wenen willen en totaal niet kunnen;
veel pijn in borst, longen en keel.
Helemaal onmogelijk om te wennen;
Niets kan mij helpen, ’t is te veel.
Lachen om iets en niet;
Tristesse willen, niks meer.
Ongelukkig zijn door de pijn van het zijn;
Zelfverwijt, wereldvreemd, puur venijn.
Ingezonden door
joris
Geplaatst op
18-07-2010
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Tristesse’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
