Ik geef me niet over

De drank is een ontvluchting voor wie ik werkelijk ben,
Een schild waarmee ik eigenlijk weg ren,
Weg van het leven dat ik nog lang niet zo goed ken.

Maar naar beneden zakken wil ik niet,
Toch laat ik langzaam het touw los en begin ik te dalen.

Kijk, ik kan lachen als de beste,
Als ik lach begin ik te stralen.

Maar onder invloed krijg ik liefde,
Die me anders niet gegeven wordt,
En die heb ik nodig,
Omdat ik anders instort.

Het zit helemaal vol in mijn hoofd, het stroomt bijna over,
Maar er is geen schijn van kans, mezelf geef ik niet over.