vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
nooit openen
doe open
nu
in een hoek van de kamer
er zat een vrouw ineen gedoken
met iets wiegelend in haar armen
het was een kindje
blonde haren
en ogen
die schitterden als een regenboog
de vrouw veroert zig niet
alleen maar biddend om haar kind
maar te laat
de deur ging open
en alles was weg
Ingezonden door
Zevira
Geplaatst op
09-07-2010
Over dit gedicht
ik had een verhaal gelezen toen kwam dit in me op
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
RegenboogReacties op ‘nooit openen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
