Voetafdrukken

Gestikt in me tranen, volgens mij zijn ze op.
Geschrokken door het nieuws, op ons zit nu een stop.
Gepijnigd door de woorden, ik ben er een tijd niet.
Kapot gegaan van binnen, niemand die het aan de buitenkant ziet.
Sterk blijven voor de zwakke, anders vliegt een dag zo moeilijk voorbij.
En de enigste die de zwakke sterk kunnen maken, dat ben jij.
Ik ben de zwakke, die staat tussen de sterken.
Alsof de tijd stil staat, de tijd die helpt verwerken.
In me eentje is het heelal zo duister,
alles is zo doelloos, tis alleen ik in me eentje, die fluistert.
Jouw stem word nu een tijdje gemist,
Jouw voetafdrukken, zijn vervagen door de mist.
Maar als de mist weer op zal klaren,
is het precies zoals jij en ik altijd waren.