alleen
Ze lopen voor mijn neus voorbij.
Iedereen van mijn klas, niemand uit gezonderd.
Maar ik ben niemand.
Ze zeggen geen hoi.
Vragen niet hoe het gaat.
Het lijkt wel of ik gewoonweg niet besta.
Ik ben toch geen lucht?
Ik heb ook gevoel.
Toe laat me nu niet alleen.
Sins ze weten wie ik ben.
Kijken ze me niet meer aan.
Ik voel me leeg.
Ze hebben me pijn gedaan.
Ze weten niet dat dit me vaker is geflikt.
Keer op keer, als ik dacht het gaat goed.
Lieten ze me staan.
Zo maar zonder om te kjken gingen ze weg ver van mij vandaan.
ben jij een vriend?
Wil je me dan een ding beloven?
Wil je me nooit meer laten zitten?
Dan zal ik in je geloven.
Reacties op ‘alleen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
