Je was iemand anders.

Altijd een lach op je mond
altijd lief vrolijk
en gezond

nooit was jij echt boos
nooit werd jij echt kwaad
nooit was er iets met jou loos

Lachend en zingen ging jij door het leven
soms leek het
alsof het geluk je werd gegeven

maar niemand wist wat je met je mee droeg
niemand wist precies
waarom jij je altijd zo vrolijk gedroeg

niemand wist dat je iets probeerde te verbergen
niemand wist eigenlijk
dat het leven zoveel kracht van jou zou vergen

jij verstopte al je verdriet erg goed
tranen diep weggeborgen
terwijl dat eigenlijk helemaal niet moet

Jij liet je altijd helemaal gaan
niemand merkte het
maar diep van binnen liet je een traan

niemand zag dat het zo slecht met je ging
echt helemaal niemand zag
dat je diep van binnen verging

Ineens besloot je om dat masker weg te halen
Ineens besloot je
om niet meer zo te stralen

Iedereen zag het ineens, je was kapot
Ik merkte het ook
je was helemaal verrot

En nu zou ik ook zo graag die spiegel weghalen
en zou ik ook zo graag
niet meer zo in het leven verdwalen