Blokkentoren

Het leven is als een blokkentoren
Je maakt hem steeds hoger
Geen gezeur wil je horen
Maar eenmaal boven werd het steeds droger
Je weet: iets doen, het moet!
Totdat de toren omvalt
Dat je er nooit meer iets mee doet
is niet zo duidelijk als de donder die knalt
Je bergt hem ver op
Je laat hem op adem komen
Misschien zegt het geen stop
En zal energie weer in hem stromen
Zo leef je, en val je
Het leven is smal
Maar je wilt na de val toch opstaan
Het tussen de vinger zien,
EN doorgaan..