Waar ben je.

De woorden schieten mij te kort.
ik weet niet waar ik moet beginnen.
Begin ik maar met schrijven, Ik uit het met diepe zinnen.
Omdat ik je mis, ik wou je nog niet kwijt.
Maar ik kon er niks aan doen, ik ben je nu voorgoed kwijt.
Maak me nu niet druk, ik zie je later wel weer boven.
Maar nog steeds bid ik naar je, geloof me.
de pijn die meedraag, de pijn die ik heb.
Nu ben je weg, nu ben je op een betere plek.
Het doet me pijn om begrip die door me heen schiet,
Dit is wat me tegen zit, Het leven is een vreetbezit.
En ik hoop op een teken, Want ik mis je hier beneden.
Want in het leven, weet ik het zeker, Vergeef me.
Als ik het niet goed doe, doe ik het wel beter.
Jij bent de reden, dat ik hier nu leef.
Je bent getekend in mijn hart voor het leven.

Ik mis iedereen die daar boven is,
ik laat elke keer een zucht.
Ik mis iedereen die daar boven is,
want de tijd keert niet terug.

Dingen die ik deed en dingen die ik heb gedaan,
de tijd kan niet terug, het is opstaan en verder gaan.
Ook al wil ik wel terug, naar die mooie tijd.
Met haar aan me zij, die zei dat ik het goed deed.
Ook al was het even minder, we konden het samen goed vinden.
Het was de band die we hadden, de tijd ging erover heen.
De hechte band die we hadden, ik vergeet het niet nee.
Je was mijn beste vriendin,
Ik kon op je bouwen, ook al ging het niet al te goed,
ik ben nu jaren ouder, en niks zeker.
Flashbacks in mijn hoofd,
Elke keer weer.
Alles wat ik deed met je samen,
waar ben je,
ik sluit het af, ik sla je op in mijn hart.