Het Spoor

wie had ooit gedacht dat het zo ver zou komen
je stond bij de spoorbomen
ze gingen dicht
je zag het rode licht
en zette toch een paar stapen naar voren
zo heb ik je verloren
je deed het met opzet
had ik je maar gered
nu zit ik steeds met dat beeld in mijn hoofd
maar ik had het beloofd
om je niet te redden
want je durfde het te wedden
dat je op het spoor kon staan
ookal kwam er een trein aan
dit was mijn domste weddeschap ooit
want heel mijn leven is nu verstrooid