Echte vriendschap?

Je bent een vriendin heel apart.
En je hebt een plekje in mijn hart.
Ik wil je vergeven.
Nu en in mijn hele leven.
Maar het is niet hoe het hoort te zijn.
Nu hebben we soms ruzie en dat doet pijn.
Nu leef ik elke dag met verdriet.
Die niemand, zelfs jij niet ziet.
Het voelt nou anders tussen jou en mij.
Ik denk soms: die leuke tijd is nu zeker voorbij.
Ik wil die tijd weer terug toen we lachte en afspraken.
En toen we sommige mensen aan het af waren kraken.
Maar het voelt net of dat niet gaat gebeuren.
Van binnen zit ik dan echt te treuren.
Het enige wat ik graag zou willen is een lieve arm om me heen.
Want soms voel ik me heel erg alleen.
En iemand die naar me wilt luisteren en die me begrijpt.
En als ik ruzie heb voor me ingrijpt.
Oké, het is moeilijk voor ons allebei.
En onze vriendschap gaat nooit voorbij.
Tenminste dat hoop ik dan.
En ik hoop ook dat, dat kan.
Je moet weten ook al zijn wij allebei zo apart.
Wat er ook gebeurt ik hou van jou en je houd je plekje in mijn hart.