vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Opa, niet meer hier
Je blauwe ogen,
die nu niet meer kunnen zien
Je rode lippen,
die nu niet emer kunnen spreken
Je grijze haren,
die nu niet meer kunnen wapperen in de wind.
Je zwarte pak,
dat je nu draagt
Je bruine kist,
waarin je nu ligt
Je witte gelaat,
helemaal verbleekt door ziekte en leed.
Je bruine fiets,
waarop je nu niet meer kunt fietsen
Je grijze auto,
waarmee je nu niet meer kan rijden
Je witte voetbal
waarmee we nu niet meer kunnen spelen
Je hele huid,
zo vreselijk koud
Maar allerliefste opa
ik wil je laten weten
dat ik nog steeds zielsveel van je houd!
Gemaakt door: Esmee
Ingezonden door
essiee
Geplaatst op
23-06-2010
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
LieveopaReacties op ‘Opa, niet meer hier’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
