Slaapgebrek

Verward, moe, op en leeg.
Zo voel ik me na weken en weken van nachtelijke gevechten,
die gevechten die jij voert tegen de slaap.
Mijn lieve schat, hoe leer ik je schaapjes tellen?

Spinnenweefsels in mijn hoofd en schaduwen in mijn ogen...
En dan doe je dat ding:
die lach, die kraai, die handjes die de mijne zoeken, ...
En ergens vind ik dan weer die kracht, een warmte valt me binnen,
alsof ik alleen al zolang besta om jou, mijn zoontje, eeuwig te beschermen en te beminnen.