vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Pesten
Jouw woorden zo hard.
Zo hard als steen.
Messcherp.
Ik kan er niet omheen.
Steeds meer.
En steeds meer pijn.
Waarom moet je zo tegen me zijn?
Woorden steeds harder.
Woorden steeds vaker,
En elke keer voel ik ze steeds raker.
Steeds meer verdriet.
Dat je mijn pijn niet ziet.
Je ziet niet wat het met me doet,
Want ik voel me niet goed.
Ik kan het niet meer aan,
Miss moet ik maar gaan?!
Ik trek het niet meer: STOP!
Hou nou toch is een keer op!
Gemaakt door: Esmee
Ingezonden door
essiee
Geplaatst op
16-06-2010
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
PestenReacties op ‘Pesten’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
