mijn masker

mensen vragen hoe het met me gaat
ja gaat goed antwoord ik, met tranen in mijn ogen.
tranen die niemand ziet,
tranen die niemand hoeft te zien.
het doet pijn, dat niemand kan helpen
dat ik het gewoon niet red,
ik kan niet alles aan,
dat moet je niet verwachten.
ik zal voor me echte vrienden altijd klaarstaan,
al sta ik op het punt in te storten, ik moet me groot houden voor de mensen die om me geven.
zij zijn het waard,
voor hun vecht ik.
totdat ik me ogen sluit, voor altijd.
voor hun zal ik me leven geven.
elke dag weer die fake lach,
het moet maar.
niemand hoeft het te weten.
ik weet niet wat de toekomst me gaat brengen,
ik hoop dat alles beter word.
anders zou ik verder moeten leven,
met elke dag me masker op.