Zo is het leven

Ik zie je ogen,
en daar in je angst,
later toen je weg was zag ik weer je ogen,
maar nu zonder je angst.

Ik zie je nog beven,
ik zie je nog lijden,
we waren later met velen,
en nu kan je niet meer lijden.

Toen was je alleen,
maar ik ben nu ok alleen,
jij moest sterven,
maar ik mocht niet sterven.

Weg was je plotseling,
weg was je voorgoed,
weg was je plotseling,
weg was je voorgoed.

We moesten snikken,
we lieten tranen,
we belevn maar snikken,
we blijven maar tranen.

Het is hier nu stil,
maar dat is niet mijn wil,
je was zo lief,
je blijft altijd lief.

Rust maar zacht,
rust maar zacht,
ik weet waar je bent,
je bent in de hemel,
daar zie ik je terug.