Een schaduwbeeld
Ik loop,
kijkend naar de muur,
zie ik daar op een kleine afstand, nog iemand of wat?
Ach,wat doe ik toch zuur..
Waarom zou er iemand achter me lopen zonder reden.
Het lijkt, een net begonnen individu maar dan in klad.
Ik ren en ik blijf rennen, ik blijf je zien..
Tot aan de laatste glimmende treden.
Niet meer kalm, wat is dit voor iets tellend tot tien!
Het heeft een naam..mogelijk twee namen.
Is het ,nee toch?
Ik zwaai, en nog een keer ik spring en zie mezelf in de ramen.
Ja, het is me schaduwbeeld en een plasmascherm samenwerkend met 27 graden Celcius van de zon.
Ingezonden door
Miras Same
Geplaatst op
07-06-2010
Over dit gedicht
Dit heb ik geschreven op een mooie zondag door een voorval van een klein kindje die van de eigen schaduwbeeld schrok,hierdoor kwam ik tot inspiratie tot dit gedichtje
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Schaduw ZonReacties op ‘Een schaduwbeeld’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
