Handen speelden luchtkastelen

de wind droeg
stemmen over strand
van lang geleden
ik hoorde de gebeden
in het jachten
van het zand

in het golvenruizen
zag ik ogen huizen
jouw spatten groen
de branding schuimde
licht in je gezicht
het wit van toen

handen speelden
luchtkastelen met
wolken in de zon
verbrande ruggen
keerden zich in
eindeloze uren om

je bent mij
al lang voorbij
maar als ik luister
naar het spreken van
mijn hart hoor ik de
stilte in je stem zo hard