vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Een handvol duinen
we koesterden een
handvol duinen in een
wandeling van lijf tot lijf
ik zag de zee als
branding in je ogen
je golfde en sloeg over mij
we zijn naar strand
gegaan en doken in de liefde
het zand warmde ons aan
vrijden tot de maan
met eb de vloed kwam sussen
kusten tot zijn ondergaan
we zijn naar huis gelopen
bepareld met wat dauw gingen
duizend bloemen voor ons open
Reacties op ‘Een handvol duinen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
