uit elkaar

Het is nacht en buiten is het stil,
ik heb het koud en alles lijkt zo kil.
Door mijn raam zie ik de sterren aan de hemel staan,
waarom heb je mij dit aangedaan.

Nu weet ik pas wat er met een gebroken hart wordt bedoeld,
nog nooit eerder heb ik zoveel pijn gevoeld.
Slapeloze uren,
hoelang gaat dit nog duren.
Slapeloze nachten,
dit had ik niet kunnen verwachten.

Als ik kijk naar de maan,
is het net op ik jou naam daarin geschreven zie staan.
Ik sluit mijn ogen en probeer het aan te raken,
misschien dat dat mij nog een beetje vrolijk kan maken.
Ik stoot mijn vinger tegen het raam,
en verdwenen is jou naam.

Alles wat ik wil is weer dicht bij jou zijn,
maar ik zal verder moeten leven met deze pijn.
Buiten is het nog altijd even stil,
ik zou je willen bellen maar ik ril.

Ondertussen heb ik nog steeds geen oog dicht gedaan,
maar hopelijk zal het morgen weer wat beter gaan.