vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Tranen.
De tranen stromen weer, maar ik droog ze zelf, elke keer weer.
Maar hoe vaak ik ze ook weg blijf vegen, de tranen vallen opnieuw, ze gaan steeds zwaarder wegen.
Waarom raken tranen nooit eens op?
Al zo vaak tegen mezelf gezegd, kom op lauren, stop..
Maar het lukt me echt gewoon niet meer,
alles doet gewoon teveel zeer.
overdag het masker dragen heb ik nu ook wel gehad,
ik word zo moe, van telkens lopen, op een doodlopend pad.
Ingezonden door
Ik dicht
Geplaatst op
03-06-2010
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
TranenReacties op ‘Tranen. ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
