Ik geef niet op en blijf van je houden!
Het is op een bebaalde plek leeg in me hart,
jij hield het voor me warm.
Het is nu een zwart gat.
Het is een tijd geleden dat ik je voor het laatst zag..
Later zal ik je terug vinden in me leven,
ik wacht op die mooie dag.
Ik mis je vrolijke lach,
en het geknutsel s'ochtends vroeg.
Alles is in 1 flits plots weg.
Alles is voorbij. (Ik geef de hoop niet op!)
Ik mis je elke dag & nacht. =(
Moppie, weet goed:
Dat ik van je hou.
Sta sterk in je schoenen,
dan hou je alles vol!!
Lieverd, je bent in me hart
en je gaat er niet meer uit.
Je zit in een hartelijke gevangenis.
Zo ben je altijd bij mij.
Ik wacht met smart
op die mooie dag.
Dat jij weer bij me bent
en dat ik mezelf weer ken.
Dit gedicht is voor jou lieve meid.
Zelf gemaakt.
Omdat ik je zo mis.
Ik krijg ik tranen in me ogen...
Ingezonden door
Anoniem.
Geplaatst op
01-06-2010
Geef uw waardering
Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Ik geef niet op en blijf van je houden!’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
