vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Gijske
Ik spreek je naam heel dikwijls uit
omdat ik je zo mis
en omdat het dan net is
dat ik mij vergis
Je bent niet echt dood,
in mijn gedachten toch niet
ik voel dat je hier bent
terwijl eigenlijk niemand je ziet!
Je komt op bezoek,
en ik hoor je spreken
jou aanwezigheid blijft
die zal nooit meer verbleken
Je naam wordt enkel zachter
omdat ik ouder zal zijn
hij zalpas verdwijnen
als we voorgoed weer samen zijn
Reacties op ‘Gijske’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
