vorige gedicht
vorige gedicht
Je staat daar maar te staan
Je staat daar maar te staan
en weet niks te zeggen,
denk dat je daarom beter kunt gaan,
je hoeft het niet uit te leggen.
Voelde het al gaan gebeuren,
je was me veel te stil,
ik zal er niet om treuren,
het is duidelijk dat jij niet langer wil.
Langzaam aan is de kaars gedoofd,
een oplaaiend vuur geblust,
had nog graag in onze liefde geloofd
en je vol op de lippen gekust.
Ga dus maar en laat me gaan,
wees eerlijk in wat je voelt,
we zullen beiden een andere weg inslaan,
de liefde is voor altijd tussen ons bekoelt.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
27-05-2010
Over dit gedicht
lief hebben
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Eigen Leven Met NormenenwaardenReacties op ‘Je staat daar maar te staan’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
