Waarom?
Je loopt langs me en kijkt dwars door me heen,
Negeert me, hebt een hart van steen.
Praat niet en zegt geen woord,
Doet alsof je me niet hoort.
Ik begin een gesprek en vraag hoe het gaat,
Je zegt niks, je doet alsof je me haat.
Wat heb ik verkeerd gedaan,
Dat je me nu niet meer ziet staan.
Wist ik maar wat er mis was,
Dat ik het antwoord in je ogen las.
Je neemt afstand en ontwijkt mij,
Zodat ik me afvraag, wie ben jij.
Je zegt dat ik je met rust moet laten,
Ik vraag waarom, maar je wilt niet met me praten.
Vanaf dat moment laat je niks meer van je weten,
En zorgt ervoor dat ik je ga vergeten.
Dat zal je nooit lukken wat je ook doet,
Je hebt een plekje in mijn hart, voor altijd en voorgoed.
Je betekent nog steeds heel veel voor mij,
En dat was het laatste wat ik ooit tegen je zei.
Ingezonden door
Emmylou Zernitz
Geplaatst op
15-02-2008
Geef uw waardering
Op basis van 9 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
HartReacties op ‘Waarom?’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
