Geloof me ik hou van jou!

Ik zeg tegen jou dat ik van je hou,
je gelooft me niet op me woord,
dus moet ik er voor zorgen dat je me hoort.
Kan ik dat voor elkaar krijgen met een gedicht?
Of zeg ik het recht in je gezicht?
Heb het zo vaak gezegd waarom kan je me niet gewoon geloven,
moet ik me soms helemaal voor je uit gaan sloven?
Je bent zo speciaal voor mij, elke keer als ik jou zie word ik blij.
Maar vrienden, liefde wat we ook zijn..vergeet niet dat ik voor altijd bij je wil zijn.
Ik kan er niet meer tegen, weet niet wat ik voel, mensen vragen maar weet zelf ook niet wat ik bedoel.
Niemand kan me helpen moet het alleen.. al zit ik er wel helemaal doorheen.
Maar moet doorgaan voor de mensen van wie ik hou,
& jij bent de belangrijkste maar dat vergeet je al gauw.
Weet niet meer hoe ik kan bewijzen?
Ben jij degene die me straks de weg gaat wijzen?
Of laat je me alleen, moet ik alles zelf uitzoeken,
krijg ik op school shit door met kanker te vloeken.
Kan er niks aan doen, moet teveel denken aan jou, moet teveel zeggen dat ik kkveel van je hou.