vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
huilen naar de maan
ik huil
als een jonge wolf
die haar roedel
voor eeuwig missen moet
naar de maan
in de hoop
dat mijn klaagzang
gehoord wordt
en meegedragen
op de wind
jouw oor beroert
je ogen laat tranen
je vleugels geeft
om mij te verlossen
van het donkere woud
dat liefdesverdriet heet.
Reacties op ‘huilen naar de maan’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
