Zacht overleden

Ik hoor een hond buiten blaffen,
Die me wakker maakt.
Door en door krijg ik een stem door me hoofd die zegt 'Ga slapen.'
Ik kijk verward door me kamer heen..
En kijk op de klok en ik schrok, het is 3 uur s'nachts.
Weer hoor ik die stem door me hoofd : Ga slapen'
Ik zit zittend in me bed.
Slapen kan ik niet meer.
Weer hoor ik die hond blaffen,
Ik spiek door me gordijn heen en kijk naar buiten.
Ik hoor zomaar een baby huilen en zucht.
Boven me zie ik de lucht en de maan.
Met me hand onder me wang kijk ik niewsgierend buiten alleen, veel te zien is der niet.
Ik ga weer terug naar me bed.
Ik trek het dekbed zachtjes over me heen.
Eindelijk is het stil geen blaffende hond en geen huilende baby.
Overal is het stil.
Ik sluit mijn ogen in de maand April voor altijd.
De tijd is genoeg geweest.
Daar lijd ik zachtjes in die tijd in me bed.
Ik zie mezelf liggen in me bed,
Ik kijk raar vreemd naar mezelf.
Langzaam ga ik steeds meer naar boven, ver ver naar boven de hemel in.