vorige gedicht
vorige gedicht
ik hield van wie je was en haat wie je bent
ik dacht dat wij voor altijd waren
maar je begon met die rare commentaren
dat was de dag toen ik begon te twijfelen.
elke dag in bed huilen
kon ik me leven maar ruilen,
ik moest veranderen
ik doe het voor de anderen,
ik ze niet kwijt raken
ik kan me leven namelijk niet zomaar
uitschakelen.
nu zeg ik je dit,
wat ik ook gedaan heb het spijt me
geloof wat ik zeg.
ik wil jou niet weg.
Reacties op ‘ik hield van wie je was en haat wie je bent’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
