Uit het oog, maar niet uit het hart.
Huilend sta ik voor je,
Kijk hoe je daar nou ligt!
Wie had dit nou verwacht,
Dat jij zo snel weg zou gaan ik ons leven!
Ik zal je nooit meer zien,
Ik mis je,
Ik mis je voor altijd!
Maar we zijn je niet vergeten!
Je bent pas echt dood, als we je zijn vergeten!
Maar jou vergeten we niet!
Ik weet nog goed als ik bij jou kwam wat je zei;
Wat doe jij nouu hier? Ga terug naar huis!
We lagen er altijd om in een deuk!
Is het daar fyn?
Of heb je nog steeds veel pijn?
Die vragen kan ik jou niet meer stellen,
Zou je me zien?
Zou je zien hoe erg ik je mis?
te vroeg ben je weggegaan,
ik had je nog zoveel willen vertellen,
maar mijn herinneringen blijven bestaan,
maar nu vraag ik me tog af waar je bent?!
`
jij bent de beste tante van de hele wereld,
de tijd die we samen hadden,
is onvergeetbaar
maar jou ziekte kwam voor ons allemaal tog wel erg zwaar!
nooit meer kan ik mijn verhalen vertellen,
en mijn school presentatie's laten zien,
ik kan jou nooit meer bellen,
maar nooit mag je vergeten,
dat ik van je hou en dat moet je weten,
Ina van Zetten (l) ,
03-11-'08. +.
Uit het oog, maar nooit uit het hart!
Ingezonden door
Sanne
Geplaatst op
03-05-2010
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Uit het oog, maar niet uit het hart.’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
