in elkaar gezakt

Ik ben helemaal in elkaar gestort.
Ik ben aan het wachten tot alles beter wordt.
Het is me gewoon allemaal te veel.
Hoe krijg ik mijn leven weer op de rail?
Mijn hoofd barst door alles wat erin zit.
Ik vraag me steeds af hoe kan dit?
Hoe kon ik dit allemaal laten gebeuren.
Ik kan hier alleen nog maar om treuren.
Had ik mijn leven maar in de hand.
Dan zou ik nu niet denken ik maak mezelf van kant.
Ik kan er niet meer tegen.
Ik kan mijn benen niet meer bewegen.
En dit komt allemaal doordat ik psychisch in de war ben.
Zo erg dat ik mezelf niet meer herken.
Kan iemand mij helpen in deze moeilijke tijd?
In mijn hoofd is er de hele dag een strijd.
Kan iemand dit gevecht stoppen.
Zodat ik het niet in me eentje hoeft op te kroppen.
Ik zou zo graag willen dat alles weggaat.
Ik moet stoppen het is al laat.
Morgen zal ik weer opnieuw die strijd moeten aangaan.
Wanneer is dit allemaal gedaan?