geen mogelijkheid meer

Kan jij me misschien weer in de realiteit brengen?
Zodat ik dit vervelende gevoel weer met iets anders kan mengen.
Anders gaat het echt niet goed.
Ik heb echt geen moed.
Ik voel me zo eenzaam.
Ik wou dat ik gewoon uit dit leven kon weggaan.
Dan zou er niemand meer zijn wie mijn pijn erger maakt.
Niemand die mij diep van binnen raakt.
En mij steeds afkraakt.
Ik heb steun nodig van iemand die ik kan vertrouwen.
Waar ik achteraf niet om hoeft te rouwen.
Omdat diegene het dan heeft door verteld.
Ik wil niet dat ik opnieuw daardoor word gekweld.
Ik zie geen enkele mogelijkheid meer om verder te leven.
Ik weet dat het leven is geven en nemen.
Maar het is gewoon zo makkelijk niet.
Vooral omdat ik geen enkele mogelijkheid zie.
Mijn tranen druppelen als regen naar beneden.
Dit komt allemaal door mijn akelige verleden.