Aftellen

Aftellen, aftellen, heel mijn leven
Heel veel heb ik opgeschreven
In gedichten en verhalen
Waar ik in zal ooit verdwalen

Ik weet heel zeker da' 'k 't wil
Ik ben vaak ook zo heel erg stil
Mijn tranen zijn niet meer te drogen
Heel mijn leven is gewoon klote

Waarom blijft het zolang duren
Ik heb geteld, alle uren
Van mijn hele helleleven
Van mij is niets meer overgebleven

In mijn hart is alles zwart
Alles is daar afgebrand
Niemand wou mijn leven redden

Dus nu is het TE LAAT

Alles moest ik alleen dragen
Gebukt, gebroken, neergeslagen
Je gaf me edik, gal te drinken
Wou me nogmaals flink verminken

Nu is alles te laat
Dat ik sterf kan echt geen kwaad
Niemand vind mij iets van waarde
Ben niets meer dan een beest op aarde

Een monster, een beest, en nog veel lager
Verdoemd tot eeuwig lijden pijn

IK ZAL NOOIT, NEE NÓÓIT MEER VRAGEN
WIE EEN VRIEND VOOR MIJ WIL ZIJN