laat me maar stikken
Vele malen hebben we gepraat
over hoe het met me gaat
Altijd dacht ik jij bent degene die me helpt
maar dit had ik niet voorspeld
Je bent in een klap helemaal veranderd
nu voel ik me al helemaal belabberd
Me vertouwen doe je niet meer
en alleen maar ruzie keer op keer
Het is een klote gevoel
niet alleen voor mij maar ook voor jou
Zovaak hebben mensen tegen me gezegt
misschien dat je wel een ziekte hebt
Een test op internet zei hetzelfde
waarom wil je me niet helpen?
Het voelt alsof je me in de steek laat
en gewoon met je leven verder gaat
Zelf heb ik heel veel fouten gemaakt
maar ik dacht dat het weer goed was gemaakt
Dat kan niet, maar dat we er samen een streep onder hadden gezet
en we zouden beginnen met een nieuwe zet
Al het uiten van emoties kan ik nu al helemaal niet meer
daardoor stuiter ik heen en weer
Het is weer begonnen
de zwakte heeft me weer overwonnen
Geen letters meer
maar hele woorden
Moeten het zinnen woorden
of moet het stoppen
Ik weet het niet meer
voor mij voelt dit als een controle
Even weg van de pijn
Ingezonden door
Biancaa
Geplaatst op
23-04-2010
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
PijnReacties op ‘laat me maar stikken’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
