Opa

U was mijn beste vriend,
maar ik moet u missen
me woorden raken zoek ik weet niet waar ik moet beginnen
we waren één,
maar nu moet ik alleen staan
alleen zonder u,
u was de gene die me kracht gaf

als ik me kut voelde kon ik het zeggen
u kwam gelijk,
maar nu kan ik niet bellen
om u te vertellen dat
het nog steeds slecht gaat
dat ik u mis en het
verleden me niet los laat

ik loop op plekke waar we samen kwamen
lange dagen nog steeds voel ik me slecht op plekke waar we samen waren
ik vraag me vaak af hoe alles nu geweest was
als ik u by me had,
en ik niet met me vragen zat

want vaak stond ik op,
maar hard viel ik weer naar beneden
toen ik het hoorde,
ging het slecht, u moest is weten
ik schrijf teksten voor u,
en ik blijf foto´s checken
ik mis het samen zijn,
kon ik maar bij u zijn

sávonds als ik slapen ga kijk ik u even aan
een foto op me kast,
waar u lachend naast me staat
ik veeg me tranen weg,
want u hebt mij gezegt
dat ik moet blijven lachen..
als u er niet meer bent

u hebt een plekje in mijn hart
en dat weet u
u zal er altijd zijn ik zal u nooit vergeten
ik zie u als mezelf het zal nooit over gaan
kan ik de wereld aan

steeds als ik 'opa' hoor
laat ik vaak een traan gaan
wat we samen deden,
nee dat doet niemand na
u had iets wat niet
te overtreffen is
kon ik u maar bellen,
omdat ik nog met vragen zit.