vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
stil
Tranen vallen onzichtbaar,
op je wangen heel zacht.
onhoorbaar stil,
overdag en in de nacht.
denkend aan een persoon,
die je mist en niet vergeet.
van wie je houd,
en heel zeker weet…
dat die persoon,
ergens daarboven.
het de tijd vond,
om het licht te doven.
Ingezonden door
irenexjes
Geplaatst op
10-04-2010
Over dit gedicht
ik heb het geschreven voor een vriendin waarvan haar oma was overleden
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘stil’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
