vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Lamento voor de oude man
Zoals hij daar zat
op zijn bankje; gebogen
en getogen er niet ver vandaan.
Ook buiten regent het,
dacht ik zijn plaats
en de druppels speelden
in mineur de vensterbanken plat.
Ik dacht in zijn plaats
-en naast zijn plaats
want ik was bij hem gaan zitten-
hoe goed ik het wel niet had.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
09-04-2010
Over dit gedicht
Mijn lamento voor de oude man in het park op het bankje in de regen.
Geef uw waardering
Op basis van 11 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Alleen Eenzaamheid Man Oude VerdrietReacties op ‘Lamento voor de oude man’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
