mezelf zijn
Ik heb zoveel pijn,
Ik heb zoveel verdriet
Maar het uitte lukt me hier niet.
Ik voel me niet fijn.
Ik voel me niet blij.
Die glimlach op mijn gezicht, die is maar alsof.
Ik voel me hier niet thuis.
Ook al doe ik me best
Het is nooit goed genoeg.
Ik blijf het proberen, maar ooit geef ik op.
Het liefste wat ik wil is ver weg van hier,
Zijn bij mij mensen die om me geven,
Zijn bij mensen die me nemen zoals ik ben.
Zij krijgen een echte glimlach,
Want door hun voel ik me fijn.
Dat gevoel krijg ik niet door de mensen hier.
Hier ben ik altijd fout.
Kon ik maar mezelf zijn.
Maar hier nemen ze mij mijn leukste dingen af.
Hier draait het nooit om wie ik ben.
Om mijn gevoelens ik wil het zo graag kwijt, maar het lukt me niet.
Ik voel me zo rot.
Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn?
Ik mis het, gewoon mezelf zijn.
Lekker lachen, maar ook kunnen huilen.
Maar het lukt me niet
Hoe ik het ook probeer.
Ingezonden door
Danique
Geplaatst op
06-04-2010
Over dit gedicht
Het gaat over mijn gevoel, hoe ik me thuis voel. Als je niet jezelf kan zijn.
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Ongelukkig Thuis Verdriet VriendschapReacties op ‘mezelf zijn’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
